Run, Carrie, Run

Standard Chartered Singapore marathon. 10 KM Women's division. Charot. Marathon virgin. Promise! And de-virginizing moments are so worthwhile.

Simple preparations lang naman ang ginawa ng lola nyo. Sea salt body scrub, chocolate facial, refreshing eye treatment, teeth whitening, at slimming massage ang ritual para B.Y. Gabrielle na sa marathon. Echos! Syempre, sleep well, no alcohol the day before the run, enough hydration, at saging na malaki light breakfast para sa marathon na kay ganda!

Pagkarating sa City Hall MRT, marami na akong kasabay sa marathon - bata, matanda, babae, lalaki, pangit na bekla, nagmamagandang bekster, cute na straight, panget na uncle, masungit na auntie - basta, iba iba. GANDA KO LANG, DUH BAH!!! When I reached the Esplanade, may-I-deposit my bagellas de patatas to the bag deposit tent, and met up with friends at the starting point.

Sa kaka-hydra ng lola nyo, kinailangan nyang mag-CRet. Pitong portalet ang nilagay nila sa venue, at mistulang queue sya papuntang Ministry of Magic sa haba. So habang 'waiting for tonight' ang drama, nakarinig ang Caridad ng palakpakan. May celebrity? PM Lee, makikita ko na ba nang personal? Hindi. Runners ng 42K ang chini-cheerios ng mga tao. Palakpak din ako, in the spirit of the event. Iba pala ang nagagawa ng motivation na galing sa hiyaw at palakpak ng mga di mo kakilala. Masarap sa pakiramdam.

Nung tapos na ko sa pag-weewee, attack na sa starting line para sa pagsisimula ng takbo ng buhay (drama lang). Ang masasabi ko lang, masaya sya. It gives you a certain kind of high when you run with friends and with other people. After running the first kilometer, parang naglabas na ng happy hormones ang katawan ko. Iba pa rin yung nilalabasan ka sa sex, pero yung orgasm na nararamdaman mo sa pagtakbo ay kakaiba. Gusto mong ulitin. Gusto mong abusuhin ang katawan mo. Gusto mong maging high uli sa isang gawaing pagpapawisan ka nang husto. Gusto mong humingal uli. Gusto mong umungol sa sarap ng pakiramdam habang ang puso mo'y kumakarera sa daan.

Wala lang picture ang lola nyo. Ang hirap magbitbit ng camera habang lawit na ang tinggil sa katatakbo. Sorry naman. Eto lang yung nakalap ko sa internet, nung natapos ko na ang takbo kech (which I finished in 1H 20 minuettes!

due to refusal to buy online, I copied the specimen for the purpose of this blog.
nandyan ako, promise. laro tayo ng Where's Carrie?

clue: naka-blusang itim ako dito

malapit nyo na akong mahanap, sipatin lang nang maigi 


Looking forward na ko sa mga susunod pang patakbo. At target ko naman next year: half marathon. San ka pa, bibingka?

Maraming salamat sa mga bagong tagasubaybay ng aking blog. Nakakataba kayo ng pekpek. I swear, tumambok ang pukee ko. Haha!

Merry Christmas sa inyo!