Nakachika-minute ko yung kaibigan ko, at disappointed daw sya. He said that for some time, he was dating a guy who was cute, interesting, and interested in him. During the get-to-know period, nothing sexual happened; just pure conversation lang daw. According to him, things went well, until one night that this guy was supposed to sleep in my friend’s place. My friend called him, but he got no answer. The following day, the guy confessed that the reason why he didn’t answer my friend’s call was, he met another guy.
My friend was open-minded and ok with it. Hindi naman sila eh. My friend found out later on, that the other guy is one he was sort of stalking (coz these three guys live in the same area), and was working at the same place as his ex-date was. Pareho pala nilang sinisipat yung guy na yun, kasi magkaka-kapitbahay lang sila eh. In the end, si ex-date at si stalkee ang nagde-date na. Ok pa rin kay fairy friend ko. All is fair in love and war.
Eto ang anvil moment. Not because masakit sa ulo yung situation, but para kasing Bugs Bunny cartoon na parang nahulugan ng malaking bakal si Coyote while chasing Roadrunner. Tinanong ng friend ko kay ex-date kung kanino sya mas masaya. Di pa kasi nag-sink in (tama ba, o sync-in? Muse ko, tulungan mo koh!) sa kanya, so tanong lang sya kung ano yung nararamdaman ni ex-date.
Sabi ni ex-date, mas masaya daw sya sa new-found guy nya. Syempre, frustrated ang friend ko. Naka-relate naman ako. Kasi nung araw na yun sa batis, nakakita ako ng apat na kalalakihan, dalawang pares na gusto ko, pero ayaw akong makapareha. So, move on lang. Pikit-mata akong lumayo habang pumasok sila sa kani-kanilang kwarto para wag akong masaktan. In the end, may nakilala naman akong Burmese at Hongkongite. In the running for Ms ASEAN 2010 ito eh. Wala pa kong natikmang Aprikano, Autraliano at taga-NZ, kaya tabi na muna ang Ms Asia Pacific. Europeano at Amerikano, nasa listahan na rin, pero hindi pang-Ms World. Pag may naka-do na kong Marsian, Jedi, at Pandoran, ihanda na ang setro at sash ng Ms Universe. Echos! More like, Ms Universal Slut pala ini.
Back to the story, we learned there’s no point in crying over spilled milk. Nasabi ko na lang nang pabiro kay friend, “ikaw kasi, di mo pinapakilala sa amin eh!” He justified naman na in the past, ginawa nya yun, pero hindi sila nagkakatuluyan for some reason. He wanted to have a deeper friendship with the one he’s dating, before he introduces him to his friends. Agree naman ako dun.
“Kung ako ikaw, tinikman ko muna sana sya. Di man kami magkatuluyan, nalasahan ko na sya (parang putahe lang ba, echoos).” But he’d rather be happy for them and let go of the thought he’d ever see the guy again.
After that conversation, we had a good laugh being bitter and all. And it made my day.
Ang tatag niya ha! Isa siyang Santo na dapat ilagay sa altar. Kung ako yun, inabandona ko ang date at hinayaan siya sa bago. Bahala siyang bumalik pero never akong makikisama sa taong naggo-gold prospect sa dalawang ilog.
ReplyDeleteBilib ako sa friend kong ito, Galen. Hindi ko rin kakayanin ang sitwasyon. Papaitang frog lang ang kalalabasan ko, pag nangyari sa akin yun.
ReplyDeleteCharot!
ReplyDeleteKakaloka! I agree with Galen. Ayokong i-lambast kasi friend mo siya at talagang judgemental lang ako sa personal. hahaha
Dapat meron siyang mantra - "maganda ako, maganda ako, maganda ako..."
hi carrie! nice to meet you and your balikbayan friend (who is so cute!!) last night. have a safe trip tomorrow!
ReplyDelete