FrighTunes

House music. Handbag music. Trance. Remixes. Minsan radyo. Kung mamalasin, chinese music pag jologs yung bathhouse.

May background music ang batis para, erm, di marinig ng mga parokyano ang ingay sa mga kwarto. Kung minsan, may mga bathhouses na walang pinatutugtog sa background, silence of the lambs lang. Kakatawa lang yung ibang parokyano, kasi pag wlaang music, gumagawa sila ng sarili nilang playlist sa utak, at sa sobrang kasiyahan eh sasayaw na lang nang walang dahilan. Just walk away, Rene ako sa mga ganun.

Saka para di ma-bore yung mga choosy moms sa kaka-ronda sa madidilim na corridors, kaya may music. Imagine-in mo, kung walang music, nakatuwalya na, naka-ipod pa. Chos.

Anyway, nakakalokah lang yung isang time na may ka-chorvahan ako sa kwarto. Katatapos lang naming mag-dyug-dyugan eh may narinig na kaming evil laftir sa background. Kala ko, se-segue sa Thriller. Naman, tatlong minuto ang tinagal ng evil laftir. Extended play? Pinoy Thriller? Hindi. Sinundan pa ito ng mga tunog ala-Gabi ng Lagim. As in. Yung pinatutugtog sa house of horror sa mga napapanahong peryahan. Ganesh.

Naisip ba ng pamunuan o mga tauhan ng batis na yun na conducive to sex yung magpatugtog ng mga tunog ng halimaw, zombie, lamang-lupa, warewolf, she-wolf, at rachel ann wolfe?

Amph, kinilabutan talaga akez sabay yakap sa chorva. Pitch black dark na nga yung lugar, dadagdagan pa nila ng nakaka-shokot na soundtrack. Ning, nagtagal yun ng five minutes, hanggang sa naparanoid ako. Pagka-fade out ng tunog ng mga kampon ni Satanas, bumalik ang house music.

Maagang handog pang-halloween naman yun, teh. Napa-trick or treat tuloy ako. I learned a new trick while I was having a treat. Chos!

Di ko na sinugod yung tanggapan ng bathhouse na yun. Hinayaan ko na lang. Pag naulit yun sa susunod kong bisita iglesia, tatalakan ko na sila.